спецабучэнне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова спецабучэнне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	спецабучэ́нне мн. спецабучэ́нні
Родны каго? чаго?	спецабучэ́ння мн. спецабучэ́нняў
Давальны каму? чаму?	спецабучэ́нню мн. спецабучэ́нням
Вінавальны каго? што?	спецабучэ́нне мн. спецабучэ́нні
Творны кім? чым?	спецабучэ́ннем мн. спецабучэ́ннямі
Месны у кім? у чым?	спецабучэ́нні мн. спецабучэ́ннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).

— Алена, можна проста Лена.
— Акакій… Лепш цалкам.

spiecabučennie — беларуская лацінка

Слова спецабучэнне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: