аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
законавучы́цель — назоўнік законадара́дчы — прыметнік
канцэпт

законавучэнне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова законавучэнне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
законавучэ́нне

мн.  законавучэ́нні
Родны
каго? чаго?
законавучэ́ння

мн.  законавучэ́нняў
Давальны
каму? чаму?
законавучэ́нню

мн.  законавучэ́нням
Вінавальны
каго? што?
законавучэ́нне

мн.  законавучэ́нні
Творны
кім? чым?
законавучэ́ннем

мн.  законавучэ́ннямі
Месны
у кім? у чым?
законавучэ́нні

мн.  законавучэ́ннях
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Дзе збяруцца, там смяюцца.
Дзе цесна, там пацешна.
Цяснота — не крывота.


Чужы дрын вялікі, а свайго не відаць.

калі нейкай прыказкі няма, то яе варта прыдумаць

zakonavučennie — беларуская лацінка

Слова законавучэнне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік законавучэнне — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове законанастаўнік + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


законаадсту́пнік (15)

(12) спецабучэ́нне

законаахо́ўны (12)

(7) вучэ́нне

законавучы́цель (14)

(9) навучэ́нне

законадара́дчы (13)

(9) павучэ́нне

законанаста́ўнік (15)

(11) веравучэ́нне

законапалажэ́нне (15)

(9) невучэ́нне


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

шэдэўр