STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова веравучэнне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
веравучэ́нне мн. веравучэ́нні |
| Родны каго? чаго? |
веравучэ́ння мн. веравучэ́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
веравучэ́нню мн. веравучэ́нням |
| Вінавальны каго? што? |
веравучэ́нне мн. веравучэ́нні |
| Творны кім? чым? |
веравучэ́ннем мн. веравучэ́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
веравучэ́нні мн. веравучэ́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Абяцанкі-цацанкі, а дурню радасць.
Дасць на лета, але не на гэта.
— Твая колішняя выклала фотку два дні назад, бачыў?
— Ой, ды мне пляваць.
— У яе там трыста падабаек.
— Трыста сем.
vieravučennie — беларуская лацінка
Слова веравучэнне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік веравучэнне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове веравызнанне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› верабі́на (8)
(9) навучэ́нне ‹
› ве́раванне (9)
(13) законавучэ́нне ‹
› ве́раваць (8)
(9) павучэ́нне ‹
› веравызна́льны (13)
(9) невучэ́нне ‹
› веравызна́нне (12)
(9) вывучэ́нне ‹
› веравызна́ўчы (12)
(10) прывучэ́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
