STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова верабіна
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
верабі́на мн. верабі́ны |
| Родны каго? чаго? |
верабі́ны мн. верабі́н |
| Давальны каму? чаму? |
верабі́не мн. верабі́нам |
| Вінавальны каго? што? |
верабі́ну мн. верабі́ны |
| Творны кім? чым? |
верабі́най, верабі́наю мн. верабі́намі |
| Месны у кім? у чым? |
верабі́не мн. верабі́нах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Ідзі ціха, абмінеш ліха.
Разумны чалавек усё жыццё вучыцца, а дурань і так усё ведае.
vierabina — беларуская лацінка
Слова верабіна (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік верабіна — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове вераванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› верабе́йка (9)
(6) рабі́на ‹
› верабе́йнік (10)
(7) арабі́на ‹
› верабе́йчык (10)
(7) драбі́на ‹
› ве́раванне (9)
(8) скра́біна ‹
› ве́раваць (8)
(8) шкра́біна ‹
› веравучэ́нне (11)
(6) Сабі́на ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
