STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова верабейка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
верабе́йка мн. верабе́йкі |
| Родны каго? чаго? |
верабе́йкі мн. верабе́йкаў |
| Давальны каму? чаму? |
верабе́йку мн. верабе́йкам |
| Вінавальны каго? што? |
верабе́йку мн. верабе́йкаў |
| Творны кім? чым? |
верабе́йкам мн. верабе́йкамі |
| Месны у кім? у чым? |
верабе́йку мн. верабе́йках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
вы́зарыць — стаць ясным, зорным (пра неба)
— Бачыце, як неба вызарыла. У такую ноч і пешкі прайсціся хораша... (Тарас Хадкевіч)
Запішыце сабе ў нататнічак як заклік:
У такую ноч і пешкі прайсціся хораша.
вы не бульбашы — вы бульбусы, вось доказ:
Так, звузіла сваё значэнне слова бульба, якое ў лацінскай мове значыла клубень, караняплод (лац. bulbus — «клубень»), а ў беларускай толькі пэўны від караняплодаў. Юргелевіч.
vierabiejka — беларуская лацінка
Слова верабейка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік верабейка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове верабейнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› вераб'і́ха (9)
(10) папраша́йка ‹
› вераб'янё́ (9)
(5) бе́йка ‹
› верабе́й (7)
(8) драбе́йка ‹
› верабе́йнік (10)
(7) сабе́йка ‹
› верабе́йчык (10)
(8) плебе́йка ‹
› верабі́на (8)
(7) чубе́йка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
