аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова вераб'іха
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
вераб'і́ха мн. вераб'і́хі |
| Родны каго? чаго? |
вераб'і́хі мн. вераб'і́х |
| Давальны каму? чаму? |
вераб'і́се мн. вераб'і́хам |
| Вінавальны каго? што? |
вераб'і́ху мн. вераб'і́х |
| Творны кім? чым? |
вераб'і́хай, вераб'і́хаю мн. вераб'і́хамі |
| Месны у кім? у чым? |
вераб'і́се мн. вераб'і́хах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
нарадзіцца пад шчаслівай зоркай — тое, што і нарадзіцца ў сарочцы
нарадзіцца ў сарочцы — тое, што і нарадзіцца пад шчаслівай зоркай
Старасць — гэта калі чалавек стамляецца жыць.
vierabjicha — беларуская лацінка
Слова вераб'іха (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік вераб'іха — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове вераб'янё + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› вераб'і́ны (9)
(4) лё́ха ‹
› вераб'і́ны (9)
(7) чысцё́ха ‹
› вераб'і́ныя (10)
(7) чысцё́ха ‹
› вераб'янё́ (9)
(8) заразі́ха ‹
› верабе́й (7)
(9) парадзі́ха ‹
› верабе́йка (9)
(11) мядзве́дзіха ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.