аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова драбіна
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
драбі́на мн. драбі́ны |
| Родны каго? чаго? |
драбі́ны мн. драбі́н |
| Давальны каму? чаму? |
драбі́не мн. драбі́нам |
| Вінавальны каго? што? |
драбі́ну мн. драбі́ны |
| Творны кім? чым? |
драбі́най, драбі́наю мн. драбі́намі |
| Месны у кім? у чым? |
драбі́не мн. драбі́нах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Пахваліся жонкаю не назаўтра пасля вяселля, а дзяцей маючы.
А ці ведаеце вы, якая мова самая мілагучная пасля італьянскай і самая старажытная сярод славянскіх?
drabina — беларуская лацінка
Слова драбіна (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік драбіна — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове драбіначка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› драбі́льны (9)
(7) слабіна́ ‹
› драбі́льшчык (11)
(6) рабі́на ‹
› драбі́льшчыца (12)
(7) арабі́на ‹
› драбі́начка (10)
(8) верабі́на ‹
› драбі́нка (8)
(8) скра́біна ‹
› драбі́нны (8)
(8) шкра́біна ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.