аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова драбінка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
драбі́нка мн. драбі́нкі |
| Родны каго? чаго? |
драбі́нкі мн. драбі́нак |
| Давальны каму? чаму? |
драбі́нцы мн. драбі́нкам |
| Вінавальны каго? што? |
драбі́нку мн. драбі́нкі |
| Творны кім? чым? |
драбі́нкай, драбі́нкаю мн. драбі́нкамі |
| Месны у кім? у чым? |
драбі́нцы мн. драбі́нках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Каб каза не скакала, то б нагі не зламала.
— Дарагі Дзед Мароз! Напішу сцісла. Мне трэба грошы і пахудзець на 10 кг.
— Я таксама сцісла. Ідзі працуй і менш аб'ядайся!
drabinka — беларуская лацінка
Слова драбінка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік драбінка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове драбленне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› драбі́льшчыца (12)
(7) ра́бінка ‹
› драбі́на (7)
(8) арабі́нка ‹
› драбі́начка (10)
(9) карабі́нка ‹
› драбі́нны (8)
(9) скра́бінка ‹
› драбінчаста (11)
(9) шкра́бінка ‹
› драбі́нчасты (11)
(7) гі́бінка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.