STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова карабінка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
карабі́нка мн. карабі́нкі |
| Родны каго? чаго? |
карабі́нкі мн. карабі́нак |
| Давальны каму? чаму? |
карабі́нцы мн. карабі́нкам |
| Вінавальны каго? што? |
карабі́нку мн. карабі́нкі |
| Творны кім? чым? |
карабі́нкай, карабі́нкаю мн. карабі́нкамі |
| Месны у кім? у чым? |
карабі́нцы мн. карабі́нках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Добраму добрая памяць.
— Скарнік, ты, несумнеўна, самы нікчэмны слоўнік з усіх, пра якія я чуў.
— Але вы пра мяне чулі.
karabinka — беларуская лацінка
Слова карабінка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік карабінка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове карабінчык + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› карабіне́р (9)
(7) рабі́нка ‹
› карабіне́рны (11)
(7) ра́бінка ‹
› карабіне́рскі (12)
(8) арабі́нка ‹
› карабі́нны (9)
(8) драбі́нка ‹
› карабі́нчык (10)
(9) скра́бінка ‹
› кара́бканне (10)
(9) шкра́бінка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
