STARNIK
STARNIK
мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова карабканне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
кара́бканне мн. кара́бканні |
| Родны каго? чаго? |
кара́бкання мн. кара́бканняў |
| Давальны каму? чаму? |
кара́бканню мн. кара́бканням |
| Вінавальны каго? што? |
кара́бканне мн. кара́бканні |
| Творны кім? чым? |
кара́бканнем мн. кара́бканнямі |
| Месны у кім? у чым? |
кара́бканні мн. кара́бканнях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
на Гарадзеншчыне казалі:
філюта ‘залішне свавольны, гарэзлівы, лоўкі, шустры’ (польск. filut ‘свавольнік, круцель, гарэза, прайдзісвет’)
Расамаха — фальк. ’страшыдла ў вобразе жанчыны, у якой распушчаныя валасы і стальныя грудзі, ёю страшаць малых дзяцей’ / у руса́ўкі жэлезные цыцкі і косы роспушчэны
Этымалагічны слоўнік беларускай мовыkarabkannie — беларуская лацінка
Слова карабканне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік карабканне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове караблебудаванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› карабі́нка (9)
(12) перадчака́нне ‹
› карабі́нны (9)
(11) прадчака́нне ‹
› карабі́нчык (10)
(8) шчака́нне ‹
› кара́бкацца (10)
(6) е́канне ‹
› карабко́вы (9)
(7) бе́канне ‹
› караблебудава́нне (16)
(9) геге́канне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
