STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова драбіначка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
драбі́начка мн. драбі́начкі |
| Родны каго? чаго? |
драбі́начкі мн. драбі́начак |
| Давальны каму? чаму? |
драбі́начцы мн. драбі́начкам |
| Вінавальны каго? што? |
драбі́начку мн. драбі́начкі |
| Творны кім? чым? |
драбі́начкай, драбі́начкаю мн. драбі́начкамі |
| Месны у кім? у чым? |
драбі́начцы мн. драбі́начках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
на Гарадзеншчыне казалі:
філюта ‘залішне свавольны, гарэзлівы, лоўкі, шустры’ (польск. filut ‘свавольнік, круцель, гарэза, прайдзісвет’)
Не айцішачка, а айці-шляхта.
drabinačka — беларуская лацінка
Слова драбіначка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік драбіначка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове драбінка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› драбі́льшчык (11)
(10) баро́значка ‹
› драбі́льшчыца (12)
(9) краі́начка ‹
› драбі́на (7)
(9) рабі́начка ‹
› драбі́нка (8)
(11) шчарбі́начка ‹
› драбі́нны (8)
(9) дубі́начка ‹
› драбінчаста (11)
(11) бакаві́начка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Ніколі не крыўдзі беларуса.