аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова гібінка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
гі́бінка мн. гі́бінкі |
| Родны каго? чаго? |
гі́бінкі мн. гі́бінак |
| Давальны каму? чаму? |
гі́бінцы мн. гі́бінкам |
| Вінавальны каго? што? |
гі́бінку мн. гі́бінкі |
| Творны кім? чым? |
гі́бінкай, гі́бінкаю мн. гі́бінкамі |
| Месны у кім? у чым? |
гі́бінцы мн. гі́бінках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
капа́ч — пра марудлівага, лянівага чалавека
— Капач ты з-пад цёмнае хмары, хлеба замясіць не ўмееш, хаты ніколі, як людзі, не падмяцеш! (Якуб Колас)
Як сказаў адзін разумны чалавек, не памятаю ўжо як яго звалі, і забыўся ўжо, што ён сказаў, але думка была добрая.
hibinka — беларуская лацінка
Слова гібінка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік гібінка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове гібіскус + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› гіберна́цыя (10)
(8) драбі́нка ‹
› гіберэлі́н (9)
(9) скра́бінка ‹
› гібе́ць (6)
(9) шкра́бінка ‹
› гібі́скус (8)
(11) хунвэйбі́нка ‹
› гі́бка (5)
(10) душанбі́нка ‹
› гі́бка (5)
(7) бо́бінка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.