STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова прывучэнне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
прывучэ́нне мн. прывучэ́нні |
| Родны каго? чаго? |
прывучэ́ння мн. прывучэ́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
прывучэ́нню мн. прывучэ́нням |
| Вінавальны каго? што? |
прывучэ́нне мн. прывучэ́нні |
| Творны кім? чым? |
прывучэ́ннем мн. прывучэ́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
прывучэ́нні мн. прывучэ́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
бры́нда — пра таго, хто без патрэбы ходзіць, сноўдаецца (бадзяецца, швэндаецца, валэндаецца), нічога не робіць
У серыяле «Плюрыбус» ёсць персанаж Zosia (Зося). Яна шчаслівая і не збіраецца мяняць імя ў пашпарце. Будзь як Зося.
pryvučennie — беларуская лацінка
Слова прывучэнне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік прывучэнне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове прывыкальнасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› прыву́чваць (10)
(11) веравучэ́нне ‹
› прывучы́цца (10)
(9) невучэ́нне ‹
› прывучы́ць (9)
(9) вывучэ́нне ‹
› прывыка́льнасць (14)
(10) лжэвучэ́нне ‹
› прывыка́нне (10)
(11) ілжэвучэ́нне ‹
› прывыка́ць (9)
(7) лучэ́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
