аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
дзеяслоў
незакончанае трыванне
пераходны
незваротны
1-е спражэнне
праспрагаць дзеяслоў прывучваць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| словаформы |
|
|---|---|
| Пачатковая форма |
прыву́чваць |
| Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць? |
я прыву́чваю мы прыву́чваем ты прыву́чваеш вы прыву́чваеце ён, яна, яно прыву́чвае яны прыву́чваюць |
| Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі? |
ж.
прыву́чвала
м. прыву́чваў н. прыву́чвала мн. прыву́чвалі |
| Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце? |
ты прыву́чвай вы прыву́чвайце |
| Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы? |
прыву́чваючы |
скарбніца
Даўней было раўней.
Прыказкі і прымаўкі ў дзвюх кнігах (1976)Расамаха — фальк. ’страшыдла ў вобразе жанчыны, у якой распушчаныя валасы і стальныя грудзі, ёю страшаць малых дзяцей’ / у руса́ўкі жэлезные цыцкі і косы роспушчэны
Этымалагічны слоўнік беларускай мовыpryvučvać — беларуская лацінка
Слова прывучваць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове прывучыцца + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› прывуча́ць (9)
(12) паразву́чваць ‹
› прыву́чванне (11)
(9) выву́чваць ‹
› прыву́чвацца (11)
(11) павыву́чваць ‹
› прывучы́цца (10)
(12) папрыву́чваць ‹
› прывучы́ць (9)
(8) агу́чваць ‹
› прывучэ́нне (10)
(12) пераагу́чваць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.