STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова прывучванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
прыву́чванне мн. прыву́чванні |
| Родны каго? чаго? |
прыву́чвання мн. прыву́чванняў |
| Давальны каму? чаму? |
прыву́чванню мн. прыву́чванням |
| Вінавальны каго? што? |
прыву́чванне мн. прыву́чванні |
| Творны кім? чым? |
прыву́чваннем мн. прыву́чваннямі |
| Месны у кім? у чым? |
прыву́чванні мн. прыву́чваннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
дуро́нік — свавольнік, гарэза
Па вадзе шлёпаюць басанож малыя дуронікі, закасаўшы нагавіцы, задраўшы кашулі. (Максім Гарэцкі)— Дайце мне гарбаты са смакам агульнай млявасці і абыякавасці да жыцця...
— Самагонкі?
— Так.
pryvučvannie — беларуская лацінка
Слова прывучванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік прывучванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове прывучэнне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› прыву́чаны (9)
(9) зву́чванне ‹
› прывуча́цца (10)
(11) разву́чванне ‹
› прывуча́ць (9)
(10) выву́чванне ‹
› прыву́чвацца (11)
(9) агу́чванне ‹
› прыву́чваць (10)
(13) пераагу́чванне ‹
› прывучы́цца (10)
(12) абязгу́чванне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
не пераклалі, бо ўсе твае суразмоўі былі на рускай мове