мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
агу́чвальнік — назоўнік агу́чвацца — дзеяслоў
канцэпт

агучванне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова агучванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 агу́чванне

мн.  агу́чванні
Родны
каго? чаго?		 агу́чвання

мн.  агу́чванняў
Давальны
каму? чаму?		 агу́чванню

мн.  агу́чванням
Вінавальны
каго? што?		 агу́чванне

мн.  агу́чванні
Творны
кім? чым?		 агу́чваннем

мн.  агу́чваннямі
Месны
у кім? у чым?		 агу́чванні

мн.  агу́чваннях
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Колькі б воўк ні валок, павалакуць і воўка.


«Няма часу» заўсёды азначае «гэта ў мяне не ў прыярытэце».


ahučvannie — беларуская лацінка

Слова агучванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік агучванне — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове агучка + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› агу́чаны (7)

(11) разву́чванне ‹

› агу́чвальнік (11)

(10) выву́чванне ‹

› агу́чвальнік (11)

(11) прыву́чванне ‹

› агу́чвацца (9)

(13) пераагу́чванне ‹

› агу́чваць (8)

(12) абязгу́чванне ‹

› агучка (6)

(9) аку́чванне ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

упускаць