аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова звучванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
зву́чванне мн. зву́чванні |
| Родны каго? чаго? |
зву́чвання мн. зву́чванняў |
| Давальны каму? чаму? |
зву́чванню мн. зву́чванням |
| Вінавальны каго? што? |
зву́чванне мн. зву́чванні |
| Творны кім? чым? |
зву́чваннем мн. зву́чваннямі |
| Месны у кім? у чым? |
зву́чванні мн. зву́чваннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Нап'ецца, дык з царамі б'ецца (а як праспіцца, дык і курыцы баіцца).
Для п'янай галавы ўсюды роўна, а для ног — адны ямы.
Беларуская талерантнасць заканчваецца на драніках з мукой.
zvučvannie — беларуская лацінка
Слова звучванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік звучванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове звык + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› зву́чаны (7)
(11) праву́чванне ‹
› звуча́цца (8)
(10) адву́чванне ‹
› звуча́ць (7)
(11) падву́чванне ‹
› зву́чвацца (9)
(11) разву́чванне ‹
› зву́чваць (8)
(10) выву́чванне ‹
› звыдаткава́цца (13)
(11) прыву́чванне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Акцёры і іх дублёры.