звучваць

гэта

— прывучаць каго-небудзь да чаго-небудзь

дзеяслоў
незакончанае трыванне
пераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў звучваць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	зву́чваць
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я зву́чваю мы зву́чваем ты зву́чваеш вы зву́чваеце ён, яна, яно зву́чвае яны зву́чваюць
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. зву́чвала м. зву́чваў н. зву́чвала мн. зву́чвалі
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты зву́чвай вы зву́чвайце
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	зву́чваючы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Не будзь ла́сы на чужыя каўбасы.

Мой перадвыбарны план:
змяніць імя на Serge Stark
змяніць назву кантынента на Вестэрусь
пабудаваць сцяну, што будзе бараніць ад хадакоў
адрадзіць СКЛ — сем княстваў літоўскіх
прадаваць старку за адзін талер (чарка і старка!)
пачаць расплоджваць драконаў

ну і нарэшце даць вам Starlink

zvučvać — беларуская лацінка

Слова звучваць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: