аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова павучэнне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
павучэ́нне мн. павучэ́нні |
| Родны каго? чаго? |
павучэ́ння мн. павучэ́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
павучэ́нню мн. павучэ́нням |
| Вінавальны каго? што? |
павучэ́нне мн. павучэ́нні |
| Творны кім? чым? |
павучэ́ннем мн. павучэ́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
павучэ́нні мн. павучэ́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не спяшайся языком, а спяшайся справаю.
Прыказка.Мая бабуля з Пастаўшчыны казала ЗАДНІЦА ці СРАКА. Аніякай дупы. А ў вас што?
pavučennie — беларуская лацінка
Слова павучэнне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік павучэнне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове павытчык + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› павучы́ны (8)
(7) вучэ́нне ‹
› павучы́цца (9)
(9) навучэ́нне ‹
› павучы́ць (8)
(13) законавучэ́нне ‹
› павыбе́льваны (12)
(11) веравучэ́нне ‹
› павыбе́льваны (12)
(9) невучэ́нне ‹
› павыбе́львацца (13)
(9) вывучэ́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.