аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова самаагавор
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
самаагаво́р мн. самаагаво́ры |
| Родны каго? чаго? |
самаагаво́ру мн. самаагаво́раў |
| Давальны каму? чаму? |
самаагаво́ру мн. самаагаво́рам |
| Вінавальны каго? што? |
самаагаво́р мн. самаагаво́ры |
| Творны кім? чым? |
самаагаво́рам мн. самаагаво́рамі |
| Месны у кім? у чым? |
самаагаво́ры мн. самаагаво́рах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто позна прыязджае, той косці абгрызае.
— А ты ведаеш, што Іван амбідэкстр?
— Хто?
— Іван.
samaahavor — беларуская лацінка
Слова самаагавор (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік самаагавор — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове самаадвод + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› самаабуча́льны (13)
(10) авіяпрыбо́р ‹
› самаабучэ́нне (12)
(6) эльбо́р ‹
› самаабязбо́льванне (17)
(6) агаво́р ‹
› самаадво́д (9)
(7) дагаво́р ‹
› самаадво́льна (12)
(7) дагаво́р ‹
› самаадво́льнасць (15)
(10) субдагаво́р ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.