аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
марда́тая
м. марда́ты н. марда́тае мн. марда́тыя |
| Родны каго? чаго? |
ж.
марда́тай, марда́тае
м. марда́тага н. марда́тага мн. марда́тых |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
марда́тай
м. марда́таму н. марда́таму мн. марда́тым |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
марда́тую
м. марда́ты (неадуш.), марда́тага (адуш.) н. марда́тае мн. марда́тыя (неадуш.), марда́тых (адуш.) |
| Творны кім? чым? |
ж.
марда́тай, марда́таю
м. марда́тым н. марда́тым мн. марда́тымі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
марда́тай
м. марда́тым н. марда́тым мн. марда́тых |
скарбніца
пе́сціць во́чы — пра што-н. прыгожае, прыемнае на выгляд
песціць надзею, песціць мару, песціць думкі — жадаць здзяйснення чаго-н. прыемнага; пялегаваць (пераноснае значэнне)
Продкам — нізкі паклон, нашчадкам — добры дом.
Сабе за правіла ўзяць:
Рабіць як мае быць, каб цудоўна жыць.
mardaty — беларуская лацінка
Слова мардаты (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове мардаценькі + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› марда́сты (8)
(7) глюга́ты ‹
› марда́сценькі (12)
(8) барада́ты ‹
› марда́сы (7)
(7) паддаты ‹
› мардахлы́ст (10)
(7) груда́ты ‹
› марда́ценькі (11)
(4) жа́ты ‹
› мардва́ (6)
(4) жа́ты ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.