аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова мардва
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
мардва́ мн. — |
| Родны каго? чаго? |
мардвы́ мн. — |
| Давальны каму? чаму? |
мардве́ мн. — |
| Вінавальны каго? што? |
мардву́ мн. — |
| Творны кім? чым? |
мардво́й, мардво́ю мн. — |
| Месны у кім? у чым? |
мардве́ мн. — |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не дагледзіш вокам — заплаціш бокам.
Прыказка.Калі і браць прыклад, то з Караткевіча.
Караткевіч:
Праз хвіліну я быў таксама нападпітку.
mardva — беларуская лацінка
Слова мардва (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік мардва — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове мардвін + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› марда́ты (7)
(7) го́д-два́ ‹
› мардахлы́ст (10)
(6) або́два ‹
› марда́ценькі (11)
(6) або́два ‹
› мардві́н (7)
(3) Е́ва ‹
› мардві́нка (9)
(9) Варапа́ева ‹
› ма́рджын (7)
(7) Сара́ева ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.