бязглузнік

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова бязглузнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	бязглу́знік мн. бязглу́знікі
Родны каго? чаго?	бязглу́зніка мн. бязглу́знікаў
Давальны каму? чаму?	бязглу́зніку мн. бязглу́знікам
Вінавальны каго? што?	бязглу́зніка мн. бязглу́знікаў
Творны кім? чым?	бязглу́знікам мн. бязглу́знікамі
Месны у кім? у чым?	бязглу́зніку мн. бязглу́зніках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

марцовая пара — час заляцанняў, легкадумных паводзін (сакавіцкі час)
кот марцовы — распуснік, юрлівец, кныр, бабздыр, бабадур; пра немаладога — марцовы кавалер, стары бугай

— Што можа быць больш агідным, чым адкусіць яблык і ўбачыць там чарвяка?
— Адкусіць яблык і ўбачыць там палову чарвяка!..

biazhluznik — беларуская лацінка

Слова бязглузнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: