аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова сіняблузнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
сіняблу́знік мн. сіняблу́знікі |
| Родны каго? чаго? |
сіняблу́зніка мн. сіняблу́знікаў |
| Давальны каму? чаму? |
сіняблу́зніку мн. сіняблу́знікам |
| Вінавальны каго? што? |
сіняблу́зніка мн. сіняблу́знікаў |
| Творны кім? чым? |
сіняблу́знікам мн. сіняблу́знікамі |
| Месны у кім? у чым? |
сіняблу́зніку мн. сіняблу́зніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
як скура́т на агні́ (круціцца, выкручвацца) — даказваць сваю непрычыннасць, невінаватасць у якой-н. справе, звычайна нядобрай, выгароджваць сябе; празмерна, залішне выкручвацца
картка для аплаты — прыкладушка
падслухана ў крамеsiniabluznik — беларуская лацінка
Слова сіняблузнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік сіняблузнік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове сінява + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› сіню́шнасць (10)
(9) падгу́знік ‹
› сіню́шнік (8)
(8) галу́знік ‹
› сіню́шны (7)
(7) блу́знік ‹
› сінява́ (6)
(10) бязглу́знік ‹
› сіня́ва-чо́рны (12)
(9) загрузнік ‹
› сіня́ва-шэ́ры (11)
(10) кукуру́знік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.