аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова абапіранне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
абапіра́нне мн. абапіра́нні |
| Родны каго? чаго? |
абапіра́ння мн. абапіра́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
абапіра́нню мн. абапіра́нням |
| Вінавальны каго? што? |
абапіра́нне мн. абапіра́нні |
| Творны кім? чым? |
абапіра́ннем мн. абапіра́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
абапіра́нні мн. абапіра́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
на вуснах мёд, а ў (на) сэрцы лёд у каго — хто-н. знешне ветлівы, далікатны, а спадцішка прычыняе шкоду, непрыемнасці
— Вы разбіраецеся ў беларускай мове?
— А то ж!
— Глядзіце: бацька пабіў сына, бо ён быў п'яны. Хто з іх быў п'яны?
— Ён.
abapirannie — беларуская лацінка
Слова абапіранне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік абапіранне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове абапрэласць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› абапіна́цца (10)
(9) адміра́нне ‹
› абапіна́ць (9)
(8) уміра́нне ‹
› абапіня́нка (10)
(9) выміра́нне ‹
› абапіра́цца (10)
(9) запіра́нне ‹
› абапіра́ць (9)
(9) напіра́нне ‹
› абапі́цца (8)
(9) папіра́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.