аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова папіранне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
папіра́нне мн. папіра́нні |
| Родны каго? чаго? |
папіра́ння мн. папіра́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
папіра́нню мн. папіра́нням |
| Вінавальны каго? што? |
папіра́нне мн. папіра́нні |
| Творны кім? чым? |
папіра́ннем мн. папіра́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
папіра́нні мн. папіра́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
І пад белаю кашуляю бывае душа брудная.
— Можа на чай запросіце?
— У мяне лічыльнікі на ваду.
— Што, аж настолькі не падабаюся?
papirannie — беларуская лацінка
Слова папіранне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік папіранне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове папірачка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› папі́нскі (8)
(10) абапіра́нне ‹
› папіралагі́чны (13)
(9) запіра́нне ‹
› папірало́гія (11)
(9) напіра́нне ‹
› папіра́цца (9)
(9) адпіра́нне ‹
› папіра́ць (8)
(10) падпіра́нне ‹
› папіра́чка (9)
(8) спіра́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Ідэя для торціка.