аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова папірачка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
папіра́чка мн. папіра́чкі |
| Родны каго? чаго? |
папіра́чкі мн. папіра́чак |
| Давальны каму? чаму? |
папіра́чцы мн. папіра́чкам |
| Вінавальны каго? што? |
папіра́чку мн. папіра́чкі |
| Творны кім? чым? |
папіра́чкай, папіра́чкаю мн. папіра́чкамі |
| Месны у кім? у чым? |
папіра́чцы мн. папіра́чках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Кіем таго, хто не пільнуе свайго.
Жылі ў бацькі тры сыны, а свае кватэры здавалі.
papiračka — беларуская лацінка
Слова папірачка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік папірачка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове папірус + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› папіра́нне (9)
(8) дзі́рачка ‹
› папіра́цца (9)
(10) раскіра́чка ‹
› папіра́ць (8)
(10) раскіра́чка ‹
› папі́рус (7)
(10) чаўхі́рачка ‹
› папі́рус (7)
(9) выціра́чка ‹
› папі́русавы (10)
(6) кра́чка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.