аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова бялюк
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
бялю́к мн. белюкі́ |
| Родны каго? чаго? |
белюку́ мн. белюко́ў |
| Давальны каму? чаму? |
белюку́ мн. белюка́м |
| Вінавальны каго? што? |
бялю́к мн. белюкі́ |
| Творны кім? чым? |
белюко́м мн. белюка́мі |
| Месны у кім? у чым? |
белюку́ мн. белюка́х |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Стары гаворыць — гародзіць, ды на праўду выходзіць.
Стары са шляху не звядзе.
— Дарагая, хачу прызнацца: я табе здрадзіў.
— Я табе таксама.
— 1 красавіка!
— А я 15 лютага.
bialiuk — беларуская лацінка
Слова бялюк (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік бялюк — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове бялюткасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› бяльма́ты (8)
(8) ахтэрлю́к ‹
› бяльмо́ (6)
(7) шчаўлю́к ‹
› бяльмо́вы (8)
(8) Гаўрылю́к ‹
› бялю́сенька (10)
(5) каню́к ‹
› бялю́сенькі (10)
(6) шпаню́к ‹
› бялю́тка (7)
(6) шчаню́к ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.