STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова канюк
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
каню́к мн. канюкі́ |
| Родны каго? чаго? |
канюка́ мн. канюко́ў |
| Давальны каму? чаму? |
канюку́ мн. канюка́м |
| Вінавальны каго? што? |
канюка́ мн. канюко́ў |
| Творны кім? чым? |
канюко́м мн. канюка́мі |
| Месны у кім? у чым? |
канюку́ мн. канюка́х |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Чужое ўзяць — сваё згубіць.
Не бяры чужога: аддасі сваё.
Ты па чужое, а чорт па тваё.
— Афіцыянт! Не бачу курыцы ў курыным булёне! Патанула ці што?
— Ну чаму адразу «патанула»? Памылася і пайшла…
kaniuk — беларуская лацінка
Слова канюк (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік канюк — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове канюля + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› канья́чны (8)
(7) шчаўлю́к ‹
› каньячо́к (8)
(8) Гаўрылю́к ‹
› канэкт (6)
(5) бялю́к ‹
› каню́ля (6)
(6) шпаню́к ‹
› каню́х (5)
(6) шчаню́к ‹
› канюхо́ўскі (10)
(7) блазню́к ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
