STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
накіро́ўная
м. накіро́ўны н. накіро́ўнае мн. накіро́ўныя |
| Родны каго? чаго? |
ж.
накіро́ўнай, накіро́ўнае
м. накіро́ўнага н. накіро́ўнага мн. накіро́ўных |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
накіро́ўнай
м. накіро́ўнаму н. накіро́ўнаму мн. накіро́ўным |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
накіро́ўную
м. накіро́ўны (неадуш.), накіро́ўнага (адуш.) н. накіро́ўнае мн. накіро́ўныя (неадуш.), накіро́ўных (адуш.) |
| Творны кім? чым? |
ж.
накіро́ўнай, накіро́ўнаю
м. накіро́ўным н. накіро́ўным мн. накіро́ўнымі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
накіро́ўнай
м. накіро́ўным н. накіро́ўным мн. накіро́ўных |
скарбніца
Дурны сабака і на гаспадара брэша.
Прыказка.— Ты свабодная заўтра?
— Агась.
— Так і ведаў, што ты нікому не патрэбная.
nakiroŭny — беларуская лацінка
Слова накіроўны (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове накіроўчы + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› накіро́ўваючая (13)
(7) кіро́ўны ‹
› накіро́ўваючы (12)
(12) цяжкакіро́ўны ‹
› накіро́ўваючы (12)
(11) самакіро́ўны ‹
› накіро́ўча (9)
(17) струмененакіро́ўны ‹
› накіро́ўчы (9)
(13) зручнакіро́ўны ‹
› накіру́нак (9)
(9) некіро́ўны ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
