накірунак

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова накірунак
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	накіру́нак мн. накірункі
Родны каго? чаго?	накірунка мн. накірункаў
Давальны каму? чаму?	накірунку мн. накірункам
Вінавальны каго? што?	накіру́нак мн. накірункі
Творны кім? чым?	накірункам мн. накірункамі
Месны у кім? у чым?	накірунку мн. накірунках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

умалёгаць (абл.) — умаліць, угаварыць, упрасіць, уламаць (разм.)

Стаю на кухні, гатую. Падыходзіць сын і кажа: «Тат, калі я буду працаваць, я буду табе і прадукты купляць, і камуналку аплачваць!» Я аж праслязіўся. Яму 29 гадоў.

nakirunak — беларуская лацінка

Слова накірунак (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: