STARNIK
STARNIK
мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніце| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
нару́бленая
м. нару́блены н. нару́бленае мн. нару́бленыя |
| Родны каго? чаго? |
ж.
нару́бленай, нару́бленае
м. нару́бленага н. нару́бленага мн. нару́бленых |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
нару́бленай
м. нару́бленаму н. нару́бленаму мн. нару́бленым |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
нару́бленую
м. нару́блены (неадуш.), нару́бленага (адуш.) н. нару́бленае мн. нару́бленыя (неадуш.), нару́бленых (адуш.) |
| Творны кім? чым? |
ж.
нару́бленай, нару́бленаю
м. нару́бленым н. нару́бленым мн. нару́бленымі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
нару́бленай
м. нару́бленым н. нару́бленым мн. нару́бленых |
скарбніца
джгаць
1. Калоць, раніць джалам (пра насякомых); кусаць (пра змей). // Апякаць (пра крапіву, мароз).
2. Хутка ісці, бегчы; імчацца.
Сплю на артапедычнай падушцы, а хацелася б на фінансавай.
narublieny — беларуская лацінка
Слова нарублены (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове наруглівы + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› нарту́чваць (10)
(11) недару́блены ‹
› на́ртэкс (7)
(9) зару́блены ‹
› нарубі́ць (8)
(9) зару́блены ‹
› наруга́нне (9)
(10) прару́блены ‹
› наруга́цца (9)
(10) прару́блены ‹
› наруглі́вы (9)
(9) абру́блены ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
