STARNIK
STARNIK
мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова вабнота
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
вабно́та мн. вабно́ты |
| Родны каго? чаго? |
вабно́ты мн. вабно́т |
| Давальны каму? чаму? |
вабно́це мн. вабно́там |
| Вінавальны каго? што? |
вабно́ту мн. вабно́ты |
| Творны кім? чым? |
вабно́тай, вабно́таю мн. вабно́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
вабно́це мн. вабно́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
— Э, выпі чыста! от кабета!
Ганна тройчы прыгубіла
І чарку ўсю перакуліла.
— Ой, буду п’яна — ашаломіць.
— Касцей гарэлка не паломіць!
Калі не браць у разлік, што ты памыляешся, ты абсалютна маеш рацыю.
vabnota — беларуская лацінка
Слова вабнота (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік вабнота — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове вабноцце + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› вабна (5)
(9) сток-но́та ‹
› ва́бнасць (8)
(9) мешчано́та ‹
› ва́бненькі (9)
(8) пашано́та ‹
› вабно́цце (8)
(9) зграбно́та ‹
› ва́бны (5)
(8) драбно́та ‹
› вабулятар (9)
(7) бядно́та ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
