аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова мешчанота
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
мешчано́та мн. мешчано́ты |
| Родны каго? чаго? |
мешчано́ты мн. мешчано́таў, мешчано́т |
| Давальны каму? чаму? |
мешчано́це мн. мешчано́там |
| Вінавальны каго? што? |
мешчано́ту мн. мешчано́ты |
| Творны кім? чым? |
мешчано́тай, мешчано́таю мн. мешчано́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
мешчано́це мн. мешчано́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
пасаліўшы, есці можна — так сабе
не вельмі (што) — не зусім добры, так сабе
не надта (што) — не вельмі, так сабе
У судзе.
— Гэты чалавек забраў у вас грошы? Пацяўпешка, адказвайце.
— Я не пацяўпешка, я пацярпелы.
— Вы аддалі грошы за грын-карту бамжу — вы пацяўпешка.
mieščanota — беларуская лацінка
Слова мешчанота (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік мешчанота — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове мешчанчук + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› мешкару́дны (10)
(6) цямо́та ‹
› мешката́ра (9)
(4) но́та ‹
› мешчані́н (8)
(9) сток-но́та ‹
› мешчанчу́к (9)
(8) пашано́та ‹
› мешчара́ (7)
(7) вабно́та ‹
› мешчара́к (8)
(9) зграбно́та ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.