мешчара

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова мешчара
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	мешчара́ мн. —
Родны каго? чаго?	мешчары́ мн. —
Давальны каму? чаму?	мешчары́ мн. —
Вінавальны каго? што?	мешчару́ мн. —
Творны кім? чым?	мешчаро́й, мешчаро́ю мн. —
Месны у кім? у чым?	мешчары́ мн. —
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

каб на яго (яе, іх, цябе, вас) немач
няхай яго (яе, іх, цябе, вас) немач

праклён са значэннем «чорт яго (яе, іх, цябе, вас) бяры»

Бацька: Сынку, цябе ўсынавілі.
Сын: Што?! Я ведаў гэта! Я хачу сустрэцца са сваімі біялагічнымі бацькамі!
Бацька: Мы твае біялагічныя бацькі. Цяпер збірайся, новыя забяруць цябе праз 20 хвілін.

mieščara — беларуская лацінка

Слова мешчара (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: