Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

кашара, -ы, жаночы род
  1. Загон, агароджанае месца на полі, у лесе, дзе летам трымаюць жывёлу. Па рацэ плыве лодка, поўная дзяўчат і бітонаў, — на тым беразе Прыпяці, на лузе, кашара, і адтуль з удоем вяртаюцца даяркі. ← Барыс Сачанка. Ратуючыся ад угону ў Нямеччыну, моладзь перабралася з вёскі ў лес. Загналі сюды ў кашары і жывёлу. ← Мікола Вішнеўскі.
  2. толькі мн. (кашары, -аў). устарэлае Казарме. У кашарах узнік адпраўны пункт. Тут выдавалі зброю, фарміравалі атрады, прызначаліся камандзіры. ← Барыс Мікуліч.
   [Рум. casare.]

❌

кашара

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова кашара
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	каша́ра мн. каша́ры
Родны каго? чаго?	каша́ры мн. каша́р
Давальны каму? чаму?	каша́ры мн. каша́рам
Вінавальны каго? што?	каша́ру мн. каша́ры
Творны кім? чым?	каша́рай, каша́раю мн. каша́рамі
Месны у кім? у чым?	каша́ры мн. каша́рах
Клічная форма	— мн. —

Слова кашара (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік кашара — у родным, давальным, творным і месным склоне

кашара

Навігатар

Мемчыкі