аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова імшара
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
імша́ра мн. імша́ры |
| Родны каго? чаго? |
імша́ры мн. імша́р |
| Давальны каму? чаму? |
імша́ры мн. імша́рам |
| Вінавальны каго? што? |
імша́ру мн. імша́ры |
| Творны кім? чым? |
імша́рай, імша́раю мн. імша́рамі |
| Месны у кім? у чым? |
імша́ры мн. імша́рах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Выхваляўся пустак, ды не зрабіў ніяк.

imšara — беларуская лацінка
Слова імшара (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік імшара — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове імшарнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› імша́нік (7)
(7) мешчара́ ‹
› імша́нка (7)
(6) каша́ра ‹
› імша́ны (6)
(6) амша́ра ‹
› імша́рнік (8)
(3) бра́ ‹
› імша́рніца (9)
(6) шва́бра ‹
› імша́рны (7)
(5) га́бра ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.