аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
начыня́ная
м. начыня́ны н. начыня́нае мн. начыня́ныя |
| Родны каго? чаго? |
ж.
начыня́най, начыня́нае
м. начыня́нага н. начыня́нага мн. начыня́ных |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
начыня́най
м. начыня́наму н. начыня́наму мн. начыня́ным |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
начыня́ную
м. начыня́ны (неадуш.), начыня́нага (адуш.) н. начыня́нае мн. начыня́ныя (неадуш.), начыня́ных (адуш.) |
| Творны кім? чым? |
ж.
начыня́най, начыня́наю
м. начыня́ным н. начыня́ным мн. начыня́нымі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
начыня́най
м. начыня́ным н. начыня́ным мн. начыня́ных |
скарбніца
— Э, выпі чыста! от кабета!
Ганна тройчы прыгубіла
І чарку ўсю перакуліла.
— Ой, буду п’яна — ашаломіць.
— Касцей гарэлка не паломіць!
Крыўдна, калі ты злапамятная і добрая: зло памятаеш, а адпомсціць не можаш.
načyniany — беларуская лацінка
Слова начыняны (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове начырканы + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› начы́нка (7)
(9) неспыня́ны ‹
› начы́нне (7)
(10) пазачыня́ны ‹
› начы́ньванне (11)
(10) пазачыня́ны ‹
› начыня́цца (9)
(8) адчыня́ны ‹
› начыня́ць (8)
(8) адчыняны ‹
› начырване́цца (12)
(10) паадчыня́ны ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Проста даеў салату.