мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
начыні́ць — дзеяслоў начы́нне — назоўнік
канцэпт

начынка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова начынка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 начы́нка

мн.  начы́нкі
Родны
каго? чаго?		 начы́нкі

мн.  начы́нак
Давальны
каму? чаму?		 начы́нцы

мн.  начы́нкам
Вінавальны
каго? што?		 начы́нку

мн.  начы́нкі
Творны
кім? чым?		 начы́нкай, начы́нкаю

мн.  начы́нкамі
Месны
у кім? у чым?		 начы́нцы

мн.  начы́нках
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Я не я і хата не мая.
А мне да таго ні спераду, ні ззаду.
Гэта мне ані баліць, ані свярбіць.


— Што мы кажам Богу арфаграфіі?
— Ні сігоння.


načynka — беларуская лацінка

Слова начынка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік начынка — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове начынне + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› начы́нены (8)

(9) аблачы́нка ‹

› начыніцца (9)

(8) злачы́нка ‹

› начыні́ць (8)

(7) ма́чынка ‹

› начы́нне (7)

(10) часначы́нка ‹

› начы́ньванне (11)

(7) пачы́нка ‹

› начыня́ны (8)

(8) асачы́нка ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

набраў вагу - мы не аднолькавыя