аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова аблачынка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
аблачы́нка мн. аблачы́нкі |
| Родны каго? чаго? |
аблачы́нкі мн. аблачы́нак |
| Давальны каму? чаму? |
аблачы́нцы мн. аблачы́нкам |
| Вінавальны каго? што? |
аблачы́нку мн. аблачы́нкі |
| Творны кім? чым? |
аблачы́нкай, аблачы́нкаю мн. аблачы́нкамі |
| Месны у кім? у чым? |
аблачы́нцы мн. аблачы́нках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Авохці мне! — ужыв. як выказванне здзіўлення, задавальнення, спачування і інш.
А калі перайшоў дарогу на чырвонае, гэта ўжо можна выпісвацца з беларусаў?
твітарскія твітыablačynka — беларуская лацінка
Слова аблачынка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік аблачынка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове аблачэнне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› аблахма́ціцца (12)
(7) зачы́нка ‹
› аблахма́ціць (11)
(9) балачы́нка ‹
› аблачы́на (8)
(9) талачы́нка ‹
› аблачы́цца (9)
(8) злачы́нка ‹
› аблачэ́нне (9)
(7) ма́чынка ‹
› абла́шчанне (10)
(7) начы́нка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.