STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова аблачына
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
аблачы́на мн. аблачы́ны |
| Родны каго? чаго? |
аблачы́ны мн. аблачы́н |
| Давальны каму? чаму? |
аблачы́не мн. аблачы́нам |
| Вінавальны каго? што? |
аблачы́ну мн. аблачы́ны |
| Творны кім? чым? |
аблачы́най, аблачы́наю мн. аблачы́намі |
| Месны у кім? у чым? |
аблачы́не мн. аблачы́нах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
маленькі, ды залаценькі
Горадня — места з Магдэбургскім правам ад 1391 г. На працягу XIV—XVIII стст. горад спрачаўся з Вільняй па багацці і прыгажосці і лічыўся другой сталіцай Вялікага Княства Літоўскага. У Рэчы Паспалітай быў назначаны месцам генеральных соймаў, на якіх абмяркоўваліся пытанні знешняй і ўнутранай палітыкі. У канцы XVIII ст. у Горадні заснавана друкарня, якая выдавала кнігі на беларускай мове.
ablačyna — беларуская лацінка
Слова аблачына (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік аблачына — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове аблачынка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› аблахма́цець (11)
(8) казачы́на ‹
› аблахма́ціцца (12)
(6) качы́на ‹
› аблахма́ціць (11)
(8) балачы́на ‹
› аблачы́нка (9)
(6) ма́чына ‹
› аблачы́цца (9)
(8) лама́чына ‹
› аблачэ́нне (9)
(8) вы́мачына ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
