мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
аблахма́ціць — дзеяслоў аблачы́нка — назоўнік
канцэпт

аблачына

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова аблачына
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 аблачы́на

мн.  аблачы́ны
Родны
каго? чаго?		 аблачы́ны

мн.  аблачы́н
Давальны
каму? чаму?		 аблачы́не

мн.  аблачы́нам
Вінавальны
каго? што?		 аблачы́ну

мн.  аблачы́ны
Творны
кім? чым?		 аблачы́най, аблачы́наю

мн.  аблачы́намі
Месны
у кім? у чым?		 аблачы́не

мн.  аблачы́нах
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Не сілаю, то розумам.

пра кемлівасць і знаходлівасць беларусаў

Калі мне не падабаюцца алівы — я іх не ем. Я не заходжу да аліў на старонку, не цікаўлюся іхным жыццём і не абмяркоўваю гэтыя сраныя алівы.

І я зусім не пра алівы.

ablačyna — беларуская лацінка

Слова аблачына (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік аблачына — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове аблачынка + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› аблахма́цець (11)

(8) казачы́на ‹

› аблахма́ціцца (12)

(6) качы́на ‹

› аблахма́ціць (11)

(8) балачы́на ‹

› аблачы́нка (9)

(6) ма́чына ‹

› аблачы́цца (9)

(8) лама́чына ‹

› аблачэ́нне (9)

(8) вы́мачына ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

не згодная