STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова важынянне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
важыня́нне мн. важыня́нні |
| Родны каго? чаго? |
важыня́ння мн. важыня́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
важыня́нню мн. важыня́нням |
| Вінавальны каго? што? |
важыня́нне мн. важыня́нні |
| Творны кім? чым? |
важыня́ннем мн. важыня́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
важыня́нні мн. важыня́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Кожная зязюлька пра сваё кукуе.
Усё заўжды заканчваецца добра. Калі ўсё закончылася дрэнна, значыць гэта яшчэ не канец.
važyniannie — беларуская лацінка
Слова важынянне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік важынянне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове важычанё + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ва́жыльня (8)
(7) ліня́нне ‹
› ва́жыльшчык (10)
(10) блукуня́нне ‹
› ва́жыльшчыца (11)
(8) ачуня́нне ‹
› важыня́цца (9)
(11) перапыня́нне ‹
› ва́жысты (7)
(10) прыпыня́нне ‹
› ва́жыцца (7)
(10) набрыня́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
