STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова блукунянне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
блукуня́нне мн. блукуня́нні |
| Родны каго? чаго? |
блукуня́ння мн. блукуня́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
блукуня́нню мн. блукуня́нням |
| Вінавальны каго? што? |
блукуня́нне мн. блукуня́нні |
| Творны кім? чым? |
блукуня́ннем мн. блукуня́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
блукуня́нні мн. блукуня́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Праўду бо кажуць: не гані каня дубцом, а гані аўсом.
— Хвалюешся?
— Трохі.
— Першы раз?
— Не, я ўжо шмат разоў хвалявалася...
blukuniannie — беларуская лацінка
Слова блукунянне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік блукунянне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове блум + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› блуклі́ва (8)
(8) кла́нянне ‹
› блуклі́васць (11)
(10) засланя́нне ‹
› блуклі́вы (8)
(7) ліня́нне ‹
› блукуня́цца (10)
(8) ачуня́нне ‹
› блукуня́ць (9)
(9) важыня́нне ‹
› блу́м (4)
(11) перапыня́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
