блум

у слоўніках не сустракаецца

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова блум
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	блу́м мн. —
Родны каго? чаго?	блуму мн. —
Давальны каму? чаму?	блуму мн. —
Вінавальны каго? што?	блу́м мн. —
Творны кім? чым?	блумам мн. —
Месны у кім? у чым?	блуме мн. —
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Часам шэпчуць — далёка чуюць, а крычаць — не чуюць.

Настаўніца правярала сачыненні і плакала: цяпер яна ведала, як правесці лета, але ўзрост ужо не той.

blum — беларуская лацінка

У СЛОЎНІКАХ НЯМА

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік блум — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове блынданне + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0

Навігатар

› блукуня́нне (10)

(9) пра́ктыкум ‹

› блукуня́цца (10)

(13) спецпра́ктыкум ‹

› блукуня́ць (9)

(10) пано́птыкум ‹

блу́м (4)

› Блу́мс (5)

(4) глу́м ‹

› блы́нданне (9)

(6) паглу́м ‹

› блы́нданнік (10)

(7) упаглу́м ‹

Мемчыкі

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

Аналема — крывая, якую Сонца «малюе» на небе на працягу года, калі фіксаваць ягонае месцазнаходжанне штодня ў адзін і той жа час.

Вось гэта сапраўды Супер 8.