аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова паглум
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
паглу́м мн. паглу́мы |
| Родны каго? чаго? |
паглу́му мн. паглу́маў |
| Давальны каму? чаму? |
паглу́му мн. паглу́мам |
| Вінавальны каго? што? |
паглу́м мн. паглу́мы |
| Творны кім? чым? |
паглу́мам мн. паглу́мамі |
| Месны у кім? у чым? |
паглу́ме мн. паглу́мах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
На лапату ды за хату.
Узяць венік ды на сметнік.
— А ты калі-небудзь баяўся мяне страціць?
— Адзін раз. Калі мы беглі да маршруткі, а грошы на праезд былі ў цябе.
pahlum — беларуская лацінка
Слова паглум (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік паглум — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове паглумленне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› пагле́джваць (11)
(10) пано́птыкум ‹
› пагле́дзены (10)
(4) блу́м ‹
› пагле́дзець (10)
(4) глу́м ‹
› паглумі́цца (10)
(7) упаглу́м ‹
› паглумі́ць (9)
(9) пустаглу́м ‹
› паглумле́нне (11)
(9) парабе́лум ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.