аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова валакітнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
валакі́тнік мн. валакі́тнікі |
| Родны каго? чаго? |
валакі́тніка мн. валакі́тнікаў |
| Давальны каму? чаму? |
валакі́тніку мн. валакі́тнікам |
| Вінавальны каго? што? |
валакі́тніка мн. валакі́тнікаў |
| Творны кім? чым? |
валакі́тнікам мн. валакі́тнікамі |
| Месны у кім? у чым? |
валакі́тніку мн. валакі́тніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Чужое ўзяць — сваё згубіць.
Не бяры чужога: аддасі сваё.
Ты па чужое, а чорт па тваё.
Мая мэта была ў тым, каб назапасіць 1000 долараў да канца года. І ў мяне ўжо ёсць 3 долары.
valakitnik — беларуская лацінка
Слова валакітнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік валакітнік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове валакітчык + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ва́лак (5)
(6) бі́тнік ‹
› валакардзі́н (11)
(11) прагаві́тнік ‹
› валакі́та (8)
(10) транзі́тнік ‹
› валакі́тны (9)
(14) жоўтаблакі́тнік ‹
› валакі́тчык (10)
(8) ракі́тнік ‹
› валакі́тчыца (11)
(7) скі́тнік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.