аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова валантыранне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
валанты́ранне мн. валанты́ранні |
| Родны каго? чаго? |
валанты́рання мн. валанты́ранняў |
| Давальны каму? чаму? |
валанты́ранню мн. валанты́ранням |
| Вінавальны каго? што? |
валанты́ранне мн. валанты́ранні |
| Творны кім? чым? |
валанты́раннем мн. валанты́раннямі |
| Месны у кім? у чым? |
валанты́ранні мн. валанты́раннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
сказаў як звязаў (як уцяў, як у сук уляпіў)
секануў як крапівою
— Віншуем! Вас прынялі ў таемны ордэн вялікіх ныцікаў.
— Але я не хачу!
— Неблагі пачатак!
valantyrannie — беларуская лацінка
Слова валантыранне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік валантыранне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове валантырка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› вала́нны (7)
(9) казыра́нне ‹
› валансье́н (9)
(7) ныра́нне ‹
› валансье́нскі (12)
(8) шны́ранне ‹
› валанты́рка (10)
(11) навы́тыранне ‹
› валанты́рыць (11)
(7) шы́ранне ‹
› валанцё́р (8)
(11) гандзю́ранне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Рукавічка.