аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
казу́тка — назоўнік казыра́ць — дзеяслоў
канцэпт

казыранне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова казыранне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 казыра́нне

мн.  казыра́нні
Родны
каго? чаго?		 казыра́ння

мн.  казыра́нняў
Давальны
каму? чаму?		 казыра́нню

мн.  казыра́нням
Вінавальны
каго? што?		 казыра́нне

мн.  казыра́нні
Творны
кім? чым?		 казыра́ннем

мн.  казыра́ннямі
Месны
у кім? у чым?		 казыра́нні

мн.  казыра́ннях
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Хваліцца — не касіць, рука не забаліць.


Купляйце беларускае!
Беларускае: смятана ГороденЪ, згушчонка РогачевЪ, піва ИдеалЪ, гарэлка БрестЪ-ЛитовскЪ.


kazyrannie — беларуская лацінка

Слова казыранне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік казыранне — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове казырок + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› ка́зус (5)

(8) зжыра́нне ‹

› ка́зусны (7)

(11) транжы́ранне ‹

› казу́тка (7)

(12) разбазы́ранне ‹

› казыра́ць (8)

(7) ныра́нне ‹

› казырка́сты (10)

(8) шны́ранне ‹

› казырко́вы (9)

(12) валанты́ранне ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

сам здохне