STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова зжыранне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
зжыра́нне мн. зжыра́нні |
| Родны каго? чаго? |
зжыра́ння мн. зжыра́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
зжыра́нню мн. зжыра́нням |
| Вінавальны каго? што? |
зжыра́нне мн. зжыра́нні |
| Творны кім? чым? |
зжыра́ннем мн. зжыра́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
зжыра́нні мн. зжыра́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Ад усіх бочак шпунт; пад усе бочкі шпунт — пра чалавека, якога калі трэба і калі не трэба пасылаюць выконваць розныя даручэнні, просьбы.
Польск. szpunt ад ням. spund.Як сказаў адзін разумны чалавек, не памятаю ўжо як яго звалі, і забыўся ўжо, што ён сказаў, але думка была добрая.
zžyrannie — беларуская лацінка
Слова зжыранне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік зжыранне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове ззеляненне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› зжы́льваць (9)
(8) зяўра́нне ‹
› зжына́цца (8)
(9) пажыра́нне ‹
› зжына́ць (7)
(13) самапажыра́нне ‹
› зжыра́цца (8)
(11) транжы́ранне ‹
› зжыра́ць (7)
(12) разбазы́ранне ‹
› зжы́ты (5)
(9) казыра́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
