STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова пажыранне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
пажыра́нне мн. пажыра́нні |
| Родны каго? чаго? |
пажыра́ння мн. пажыра́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
пажыра́нню мн. пажыра́нням |
| Вінавальны каго? што? |
пажыра́нне мн. пажыра́нні |
| Творны кім? чым? |
пажыра́ннем мн. пажыра́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
пажыра́нні мн. пажыра́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Добраму ўсюды добра (а кепскаму кепска).
— Хоць бы раз паклікала мяне з сабой адпачыць.
— Я не адпачываю з жанатымі.
— Я ж твой муж.
— Ніякіх вы́няткаў!
pažyrannie — беларуская лацінка
Слова пажыранне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік пажыранне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове пажырацель + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› пажыра́льніца (12)
(8) зе́ўранне ‹
› пажыра́льніца (12)
(8) чэ́ўранне ‹
› пажыра́льны (10)
(8) зяўра́нне ‹
› пажырацель (10)
(13) самапажыра́нне ‹
› пажыра́цца (9)
(8) зжыра́нне ‹
› пажыра́ць (8)
(11) транжы́ранне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
